หน้าแรก |
กระดานข่าว |
โครงการ |
กิจกรรม |
สื่อ |
ผังเว็บไซท์ |
ติดต่อเรา |
ผู้ใหญ่ใจดี |
ฐานข้อมูล |
ผู้สนับสนุน |
ตอน ดังนรกชังหรือสวรรค์แกล้ง เอิ๊ก ๆ
เรื่องมันมีอยู่ว่า...
เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา
ด้วยความรีบเอาบทละครไปให้เพื่อน
ทั้งข้า และสหายน้ำ ต่างก็ลืมเอากุญแจห้องลงไป
เข้าห้องไม่ได้สิครับพี่น้อง
ว่าแล้วก็เลยไปให้เจ้าของหอเขาหรือกุญแจสำรองให้
พี่เจ้าของหอก็ใจดี เกือบเที่ยงคืนแล้วพี่แกก็อุตส่าห์ลุกหาให้
และแล้ว หลังจากการค้นหา...
ทุกห้องในห้องมีกุญแจสำรองหมด ยกเว้น..
ห้อง 213
อะไรกันนี่ ...
พรุ่งนี้ ... มีสอบด้วย ยังไม่ได้อ่านสักกะตัว
พรุ่งนี้ ... มีแสดงละครด้วย บทก็ยังไม่ได้ท่อง
คืนนี้ ... ยังไม่ได้อาบน้ำด้วย
คืนนี้ ... จะนอนไหนกันล่ะนี่
ว่าแล้วพี่เจ้าของหอก็หันมาถาม
น้องปีนได้ไหม
เอาว่ะ เอาไงเอากัน
หันไปมองหน้าสหายน้ำ
สหายน้ำกล่าวว่า ... สหายต่ายเอ่ย เจ้าปีนแล้วกัน
เอาล่ะขอบใจมาก..ก
มีใครบ้างอ่ะ จะปีนเข้าห้องตัวเอง บ้าไปแล้ว
ก่อนปีน ... เอาว่ะปีนก็ปีน แค่นี้เอง ชั้น 2 ไหวอยู่แล้ว
ระหว่างปีน ... สหายน้ำฝากบอกพ่อกับแม่ด้วยว่า .. ข้ารักพวกท่านมากนะ คืนแรกขอกระเพาะปลา
หลังปีน ... ใครก็ได้ช่วยทำให้ขาหายสั่นที
.................
เช้าวันต่อมา อีก 2 วัน เอิ๊ก ๆ
ข้าและสหายน้ำ จึงรีบปั้มกุญแจให้แด่หอพักอุบลวรรณเฮ้าส์ทันที
ปฏิทิน
ล็อกอิน
สนับสนุนโดย
